داریوش عیاری از فیلم‌برداران و مدیران فیلمبرداری سینمای ایران است که نام او با شماری از آثار سینمایی شناخته‌شده، از جمله «دختری با کفش‌های کتانی»، «خواهران غریب» و «خانه پدری» پیوند خورده است. او در حوزه تصویربرداری و فیلمبرداری سینما فعالیت داشته و در شکل‌گیری فضای بصری فیلم‌های مختلف سینمای ایران مشارکت کرده است. بر اساس اطلاعات منتشرشده در پایگاه‌های اطلاعات سینمایی، عیاری متولد سال ۱۹۴۶ میلادی در شهر اهواز است؛ بااین‌حال، تاریخ دقیق تولد او به‌صورت مستقل و قابل اتکا تأیید نشده است. او همچنین برادر کیانوش عیاری، فیلم‌ساز شناخته‌شده ایرانی، است؛ موضوعی که در منابع معرفی سینماگران به آن اشاره شده است. شناخت کارنامه او بیش از هر چیز به بررسی فیلم‌هایی وابسته است که در مقام فیلم‌بردار یا مدیر فیلمبرداری در تولید آن‌ها مشارکت داشته است. در این مقاله، بیوگرافی داریوش عیاری، اطلاعات زندگی شخصی، مسیر فعالیت حرفه‌ای و مهم‌ترین آثار ثبت‌شده او را با تفکیک اطلاعات مستند از موارد تأییدنشده مرور می‌کنیم.
مشخصات فردی داریوش عیاری
- نام کامل: داریوش عیاری
- تاریخ تولد: سال ۱۳۲۵ هجری خورشیدی
- محل تولد: اهواز، ایران
- ملیت: ایرانی
- حوزه فعالیت: فیلمبرداری، مدیریت فیلمبرداری و فعالیت در گروه تولید سینما
- سال‌های فعالیت: دست‌کم از دهه ۱۳۶۰ خورشیدی تا سال‌های بعد؛ بازه دقیق و پیوسته فعالیت او به‌طور رسمی منتشر نشده است.
- وضعیت تأهل: اطلاعات رسمی و قابل استناد منتشر نشده است.
- وضعیت حیات: اطلاعات قطعی و مستقلی درباره آخرین وضعیت زندگی او در منابع بررسی‌شده در دسترس نیست.
تولد و خانواده
داریوش عیاری در سال ۱۹۴۶ میلادی در اهواز متولد شده است. این اطلاعات در پایگاه‌های اطلاعاتی سینما و منابع گردآوری‌کننده مشخصات عوامل فیلم ثبت شده‌اند. بااین‌حال، جزئیاتی مانند روز و ماه تولد، نام پدر و مادر و شرایط خانوادگی دوران کودکی او در منابع معتبر و در دسترس، به شکل کافی مستند نشده است. بنابراین، نمی‌توان درباره این بخش از زندگی او اطلاعات دقیق‌تری ارائه کرد.
مهم‌ترین نکته شناخته‌شده درباره خانواده داریوش عیاری، ارتباط او با کیانوش عیاری، فیلم‌ساز ایرانی است. کیانوش عیاری به‌عنوان کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس شناخته می‌شود و آثار متعددی در سینمای ایران ساخته است. منابع معرفی این فیلم‌ساز، داریوش را برادر او معرفی کرده‌اند.
با وجود این ارتباط خانوادگی، مسیر حرفه‌ای این دو برادر را باید جداگانه بررسی کرد. شهرت کیانوش عیاری عمدتاً به کارگردانی، فیلم‌نامه‌نویسی و تدوین مربوط است، درحالی‌که داریوش عیاری بیشتر به‌عنوان فیلم‌بردار و مدیر فیلمبرداری شناخته می‌شود. این تفاوت در حوزه تخصص، اهمیت نقش عوامل پشت صحنه را در تولید آثار سینمایی نشان می‌دهد.
اطلاعات رسمی و قابل استناد درباره دیگر اعضای خانواده داریوش عیاری، وضعیت تأهل یا فرزندان او منتشر نشده است. ازاین‌رو، نسبت دادن جزئیات خصوصی به زندگی این هنرمند، بدون وجود مدرک معتبر، مبنای قابل اتکایی ندارد.
کودکی و نوجوانی
درباره دوران کودکی و نوجوانی داریوش عیاری، اطلاعات تاریخی و زندگی‌نامه‌ای محدودی در منابع عمومی وجود دارد. جزئیاتی درباره مدرسه محل تحصیل، علایق هنری دوران نوجوانی، نخستین تجربه‌های او با دوربین یا زمان تصمیم‌گیری برای ورود به سینما به‌طور مستند در دسترس نیست.
با توجه به اینکه اهواز زادگاه او معرفی شده است، می‌توان این شهر را بخشی از پیشینه جغرافیایی زندگی او دانست؛ اما اطلاعات کافی برای نتیجه‌گیری درباره تأثیر محیط خانوادگی، فرهنگی یا اجتماعی اهواز بر انتخاب حرفه‌ای او وجود ندارد.
در زندگینامه هنرمندان سینما، دوران کودکی گاهی از طریق مصاحبه‌ها، خاطرات شخصی یا نوشته‌های پژوهشی بازسازی می‌شود. درباره داریوش عیاری، منابع بررسی‌شده چنین روایت مستندی را در اختیار نمی‌گذارند. به همین دلیل، بیان داستان‌هایی درباره نخستین علاقه او به عکاسی، ساخت فیلم‌های آماتوری یا حضور در محافل هنری دوران نوجوانی، بدون سند مشخص، قابل دفاع نیست.
آنچه از کارنامه حرفه‌ای او می‌توان دریافت، این است که فعالیتش در سینمای ایران در حوزه‌ای تخصصی و فنی شکل گرفته است؛ حوزه‌ای که به شناخت دوربین، نور، ترکیب‌بندی تصویر و هماهنگی با گروه کارگردانی نیاز دارد. بااین‌حال، زمان دقیق آشنایی او با این مهارت‌ها و چگونگی فراگیری آن‌ها روشن نیست.
تحصیلات داریوش عیاری
یکی از بخش‌های کمتر مستند در زندگینامه داریوش عیاری، سوابق تحصیلی اوست. اطلاعات رسمی و قابل استناد درباره نام مدرسه، دانشگاه، رشته تحصیلی یا دوره‌های تخصصی فیلمبرداری او منتشر نشده است.
فیلمبرداری سینمایی مجموعه‌ای از مهارت‌های فنی و هنری را در بر می‌گیرد. شناخت ویژگی‌های لنز، اندازه نما، عمق میدان، نورپردازی، حرکت دوربین، حساسیت مواد تصویری و در دوره‌های جدیدتر فناوری‌های دیجیتال، از جمله توانایی‌های مورد نیاز در این حرفه هستند. مدیر فیلمبرداری نیز باید بتواند این عناصر را با نیازهای روایی و بصری کارگردان هماهنگ کند.
بااین‌حال، این توضیحات به ماهیت حرفه فیلمبرداری مربوط‌اند و نباید آن‌ها را به‌عنوان شرح مستقیم تحصیلات داریوش عیاری در نظر گرفت. در نبود اطلاعات معتبر درباره آموزش رسمی یا غیررسمی او، نمی‌توان مدرک تحصیلی یا استادان احتمالی‌اش را معرفی کرد.
برای تکمیل این بخش از زندگینامه، انتشار یک مصاحبه معتبر با خود عیاری یا دسترسی به زندگی‌نامه‌ای مستند که مسیر آموزش و ورود او به حرفه را شرح دهد، ضروری است.
شروع فعالیت حرفه‌ای
کارنامه ثبت‌شده داریوش عیاری نشان می‌دهد که او دست‌کم از میانه دهه ۱۳۶۰ خورشیدی در سینمای ایران فعالیت داشته است. یکی از آثار اولیه‌ای که نام او در عوامل آن دیده می‌شود، فیلم «تنوره دیو» به کارگردانی کیانوش عیاری است که در سال ۱۳۶۴ تولید شد. حضور در چنین پروژه‌هایی، آغاز مسیر حرفه‌ای او را در سینمای ایران مستند می‌کند.
در فیلم‌سازی، مدیر فیلمبرداری مسئولیت مهمی در تبدیل ایده‌های بصری کارگردان به تصاویر قابل نمایش بر عهده دارد. انتخاب قاب، تنظیم نور، حرکت دوربین و هماهنگی میان موقعیت دوربین و فضای صحنه، از جمله بخش‌های این مسئولیت هستند. در پروژه‌های سینمایی، مدیر فیلمبرداری معمولاً در همکاری نزدیک با کارگردان و گروه‌های فنی فعالیت می‌کند.
نام داریوش عیاری در شماری از فیلم‌های دهه ۱۳۶۰، از جمله «خط پایان»، «چمدان»، «شبح کژدم» و «آن سوی آتش» ثبت شده است. این فهرست نشان می‌دهد که فعالیت او به یک کارگردان یا یک نوع فیلم محدود نبوده و در پروژه‌های مختلف سینمایی حضور داشته است.
فیلم «آن سوی آتش» به کارگردانی کیانوش عیاری، یکی از نمونه‌های مهم همکاری این دو برادر است. در اطلاعات عوامل این فیلم، داریوش عیاری به‌عنوان فیلم‌بردار و همچنین نویسنده معرفی شده است. این مورد نشان می‌دهد که کارنامه ثبت‌شده او در برخی آثار، فراتر از یک عنوان شغلی واحد بوده است؛ هرچند برای ارزیابی میزان و گستره فعالیت او در سایر حوزه‌ها باید به اطلاعات عوامل هر فیلم مراجعه کرد.
اوج شهرت و نقاط عطف
در بررسی بیوگرافی داریوش عیاری، دهه ۱۳۷۰ خورشیدی از دوره‌های مهم فعالیت حرفه‌ای او به شمار می‌رود. در این دوره، نام او در عوامل چند فیلم شناخته‌شده ثبت شده است؛ آثاری که برخی از آن‌ها در حافظه سینمای ایران جایگاه قابل توجهی پیدا کرده‌اند.
یکی از مهم‌ترین نقاط عطف کارنامه او، مشارکت در فیلم «خواهران غریب» به کارگردانی کیومرث پوراحمد است. این فیلم در سال ۱۳۷۴ تولید شد و داستان دو خواهر دوقلو را روایت می‌کند که پس از سال‌ها از وجود یکدیگر باخبر می‌شوند. داریوش عیاری در این اثر مسئولیت فیلمبرداری را بر عهده داشت.
اثر مهم دیگر، «شاخ گاو» به کارگردانی کیانوش عیاری است که در سال ۱۳۷۴ در کارنامه سینمایی داریوش عیاری ثبت شده است. حضور در این فیلم و دیگر آثار این دوره، بخشی از استمرار فعالیت حرفه‌ای او را نشان می‌دهد.
در سال ۱۳۷۷ نیز نام داریوش عیاری در عوامل فیلم «دختری با کفش‌های کتانی» به کارگردانی رسول صدرعاملی دیده می‌شود. این فیلم به موضوعات مرتبط با نوجوانی، روابط اجتماعی و تقابل فرد با محدودیت‌های خانوادگی و اجتماعی می‌پردازد. مشارکت در این اثر، یکی از نمونه‌های شناخته‌شده فعالیت او در فیلم‌هایی با محوریت مسائل اجتماعی است.
در ادامه، حضور در آثاری مانند «زندان زنان»، «مربای شیرین» و «شام عروسی» دامنه کارنامه او را به ژانرها و فضاهای متفاوت گسترش داد. در این میان، «مربای شیرین» با رویکردی طنزآمیز و خانوادگی و «شام عروسی» با فضای کمدی، نمونه‌هایی از تنوع آثار ثبت‌شده در کارنامه او هستند.
فعالیت‌های هنری و کارنامه حرفه‌ای
بخش اصلی کارنامه داریوش عیاری به فیلمبرداری و مدیریت فیلمبرداری در سینما اختصاص دارد. بررسی فهرست آثار او نشان می‌دهد که وی در طول چند دهه با کارگردانان مختلف همکاری کرده و در تولید فیلم‌هایی با موضوعات و سبک‌های گوناگون حضور داشته است.
از مهم‌ترین آثار او می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
- تنوره دیو، ۱۳۶۴: از آثار اولیه ثبت‌شده در کارنامه او که به کارگردانی کیانوش عیاری ساخته شد.
- خط پایان، دهه ۱۳۶۰: از فیلم‌هایی که نام داریوش عیاری در فهرست عوامل فیلمبرداری آن دیده می‌شود.
- شبح کژدم، ۱۳۶۵: فیلمی به کارگردانی کیانوش عیاری که در کارنامه تصویربرداری داریوش عیاری قرار دارد.
- آن سوی آتش، ۱۳۶۶: فیلمی به کارگردانی کیانوش عیاری که داریوش عیاری در آن علاوه بر فیلمبرداری، در بخش نویسندگی نیز اعتبار ثبت‌شده دارد.
- چون ابر در بهاران، ۱۳۶۹: یکی دیگر از فیلم‌های ثبت‌شده در فهرست فعالیت‌های حرفه‌ای او.
- دو نیمه سیب، ۱۳۷۰: فیلمی به کارگردانی کیانوش عیاری با فیلمبرداری داریوش عیاری که در سال ۱۳۷۰ در فهرست آثار او قرار گرفته است.
- مدرسه پیرمردها، ۱۳۷۰: از دیگر آثار دهه ۱۳۷۰ که نام او در بخش مدیریت فیلمبرداری آن دیده می‌شود.
- آذرخش، ۱۳۷۱: از فیلم‌های ثبت‌شده در کارنامه او.
- خواهران غریب، ۱۳۷۴: فیلمی به کارگردانی کیومرث پوراحمد که از شناخته‌شده‌ترین آثار مرتبط با نام داریوش عیاری است.
- شاخ گاو، ۱۳۷۴: فیلمی به کارگردانی کیانوش عیاری که از آثار شاخص این دوره به شمار می‌رود.
- راز مینا، ۱۳۷۵: از پروژه‌های سینمایی ثبت‌شده در کارنامه او.
- شبیخون، ۱۳۷۶: از فیلم‌هایی که در فهرست آثار فیلمبرداری او قرار دارد.
- دختری با کفش‌های کتانی، ۱۳۷۷: فیلمی به کارگردانی رسول صدرعاملی که از آثار شناخته‌شده کارنامه حرفه‌ای عیاری محسوب می‌شود.
- زندان زنان، ۱۳۷۹: از فیلم‌های مهم سینمای اجتماعی ایران که نام داریوش عیاری در بخش فیلمبرداری آن ثبت شده است.
- سفره ایرانی، ۱۳۸۰: فیلمی به کارگردانی کیانوش عیاری که در فهرست آثار مرتبط با فعالیت حرفه‌ای داریوش عیاری دیده می‌شود.
- مربای شیرین، ۱۳۸۰: فیلمی به کارگردانی مرضیه برومند با فیلمبرداری داریوش عیاری.
- روز کارنامه، ۱۳۸۲: فیلمی به کارگردانی مسعود کرامتی که داریوش عیاری فیلمبرداری آن را بر عهده داشته است.
- شام عروسی، ۱۳۸۴: فیلمی به کارگردانی ابراهیم وحیدزاده که در کارنامه فیلمبرداری او ثبت شده است.
- خانه پدری، ۱۳۹۲: از آثار شناخته‌شده‌تر متأخر در فهرست حرفه‌ای او که به کارگردانی کیانوش عیاری ساخته شده است.
این فهرست، گزیده‌ای از آثار ثبت‌شده است و نباید آن را فهرست کامل فیلم‌شناسی او دانست. تاریخ تولید، سال اکران و سال درج‌شده در پایگاه‌های مختلف ممکن است با یکدیگر تفاوت داشته باشند؛ به همین دلیل، در بررسی دقیق هر اثر باید به اطلاعات اختصاصی همان فیلم مراجعه کرد.
آثار، افتخارات و دستاوردها
مهم‌ترین دستاورد قابل بررسی داریوش عیاری، مشارکت مستمر در تولید فیلم‌های سینمایی ایران و همکاری با کارگردانان مختلف است. برای معرفی کارنامه او، بهتر است میان حضور در یک اثر شناخته‌شده و دریافت جایزه رسمی تمایز قائل شویم.
- تنوره دیو، ۱۳۶۴: از آثار اولیه ثبت‌شده در کارنامه سینمایی او.
- آن سوی آتش، ۱۳۶۶: نمونه‌ای از همکاری با کیانوش عیاری در زمینه فیلمبرداری و نویسندگی.
- دو نیمه سیب، ۱۳۷۰: از همکاری‌های ثبت‌شده او با کیانوش عیاری در بخش فیلمبرداری.
- خواهران غریب، ۱۳۷۴: از شناخته‌شده‌ترین فیلم‌های کارنامه او در مقام فیلم‌بردار.
- شاخ گاو، ۱۳۷۴: نمونه‌ای دیگر از همکاری با کیانوش عیاری.
- دختری با کفش‌های کتانی، ۱۳۷۷: از آثار مهم کارنامه او در سینمای اجتماعی.
- زندان زنان، ۱۳۷۹: از فیلم‌های شناخته‌شده‌ای که نام او در عوامل تصویربرداری آن ثبت شده است.
- مربای شیرین، ۱۳۸۰: نمونه‌ای از حضور او در یک فیلم خانوادگی و طنزآمیز.
- شام عروسی، ۱۳۸۴: از پروژه‌های سینمایی او در ژانر کمدی.
- خانه پدری، ۱۳۹۲: از آثار متأخر شناخته‌شده مرتبط با فعالیت حرفه‌ای او.
افتخارات و جوایز: اطلاعات رسمی و قابل استناد درباره جوایز فردی داریوش عیاری، از جمله جایزه مشخص برای بهترین فیلمبرداری، در منابع بررسی‌شده به‌صورت کافی تأیید نشده است. بنابراین، نمی‌توان جایزه‌ای را بدون مدرک روشن به او نسبت داد.
زندگی شخصی و حواشی
اطلاعات منتشرشده درباره زندگی شخصی داریوش عیاری محدود است. مهم‌ترین نکته خانوادگی شناخته‌شده درباره او، برادری با کیانوش عیاری است؛ فیلم‌سازی که در سینمای ایران با آثاری چون «آن سوی آتش»، «شاخ گاو» و «خانه پدری» شناخته می‌شود.
درباره وضعیت تأهل، نام همسر، فرزندان، روابط خانوادگی خارج از اطلاعات عمومی و جزئیات زندگی روزمره داریوش عیاری، اطلاعات رسمی و قابل استناد منتشر نشده است. ازاین‌رو، ارائه جزئیات در این زمینه بدون اتکا به مصاحبه یا سند معتبر، قابل توصیه نیست.
همچنین در منابع بررسی‌شده، اطلاعات کافی برای طرح حاشیه‌ای مشخص و مستند درباره زندگی او وجود ندارد. در یک زندگینامه حرفه‌ای، نبود اطلاعات عمومی درباره زندگی خصوصی نباید با شایعه یا برداشت شخصی جایگزین شود.
سبک کاری، دیدگاه‌ها و تأثیرگذاری
برای شناخت سبک کاری داریوش عیاری، باید به فیلم‌هایی توجه کرد که او در مقام فیلم‌بردار در آن‌ها مشارکت داشته است. بااین‌حال، تعیین یک سبک بصری کاملاً مشخص یا نسبت دادن ویژگی‌های هنری ثابت به او، نیازمند تحلیل مستقیم آثار و مقایسه دقیق قاب‌بندی، نورپردازی، حرکت دوربین و شیوه استفاده از رنگ در فیلم‌های مختلف است.
حضور در آثاری با فضای متفاوت، از درام‌های اجتماعی تا فیلم‌های خانوادگی و کمدی، نشان می‌دهد که کارنامه او به یک ژانر واحد محدود نبوده است. برای مثال، «دختری با کفش‌های کتانی» در بستری اجتماعی روایت می‌شود، درحالی‌که «مربای شیرین» از موقعیت‌های طنزآمیز و خانوادگی بهره می‌برد. «خواهران غریب» نیز در فضای درام خانوادگی و موسیقی قرار می‌گیرد.
این تنوع، امکان بررسی نقش فیلمبرداری در ایجاد فضای بصری متناسب با هر داستان را فراهم می‌کند. البته ویژگی‌های نهایی هر فیلم حاصل همکاری چندین گروه تخصصی است و نمی‌توان همه انتخاب‌های بصری آن را صرفاً به مدیر فیلمبرداری نسبت داد.
از سوی دیگر، همکاری داریوش عیاری با کارگردانان مختلف، از جمله کیانوش عیاری، کیومرث پوراحمد، رسول صدرعاملی، مرضیه برومند و ابراهیم وحیدزاده، بخشی از جایگاه حرفه‌ای او را روشن می‌کند. چنین همکاری‌هایی نشان می‌دهد که بررسی کارنامه یک فیلم‌بردار تنها با تمرکز بر زندگی شخصی او کامل نمی‌شود؛ بلکه شناخت کارگردانان، شیوه تولید فیلم‌ها و ویژگی‌های آثار نیز اهمیت دارد.
با وجود این، اطلاعات رسمی و قابل استناد درباره دیدگاه‌های شخصی داریوش عیاری در زمینه هنر فیلمبرداری، منابع الهام او یا توضیحات مستقیمش درباره شیوه کار در دسترس نیست. بنابراین، هرگونه تحلیل درباره سبک او باید به‌عنوان برداشت از آثار مشخص مطرح شود، نه نقل‌قول یا دیدگاه تأییدشده از خود او.
درگذشت داریوش عیاری
داریوش عیاری، فیلم‌بردار پیشکسوت سینمای ایران و برادر بزرگ‌تر کیانوش عیاری، روز جمعه ۱۷ مهر ۱۴۰۵ در ۸۰ سالگی درگذشت. خبر درگذشت او با اعلام خانه سینما منتشر شد و جامعه اصناف سینمای ایران با انتشار پیامی، درگذشت این هنرمند را تسلیت گفت. بنا بر گزارش خبرآنلاین به نقل از خانه سینما، علت درگذشت او سکته اعلام شده است. اطلاعات رسمی و قابل استناد درباره محل دقیق درگذشت او در گزارش‌های بررسی‌شده منتشر نشده است.
میراث داریوش عیاری
داریوش عیاری طی چند دهه فعالیت حرفه‌ای، در مقام فیلم‌بردار در تولید آثار متعددی از سینمای ایران مشارکت داشت. فیلم‌هایی مانند «تنوره دیو»، «دختری با کفش‌های کتانی»، «زندان زنان»، «سه زن»، «خانه پدری» و «جاده قدیم» بخشی از کارنامه او را تشکیل می‌دهند. همکاری با کارگردانان مختلف و مشارکت در آثاری با موضوعات و سبک‌های متفاوت، جایگاه او را در میان عوامل فنی سینمای ایران مشخص می‌کند. پس از درگذشت او، خانه سینما با انتشار پیام تسلیت، از یاد و نام ماندگارش در تاریخ هنر ایران یاد کرد.
جمع‌بندی
بیوگرافی داریوش عیاری تصویری از یک فیلم‌بردار ایرانی ارائه می‌دهد که نامش در کارنامه چندین فیلم شناخته‌شده سینمای ایران ثبت شده است. او متولد سال ۱۹۴۶ میلادی در اهواز معرفی شده و از دهه ۱۳۶۰ خورشیدی در پروژه‌های سینمایی حضور داشته است. «خواهران غریب»، «دختری با کفش‌های کتانی»، «شاخ گاو» و «خانه پدری» از جمله آثار شناخته‌شده مرتبط با کارنامه او هستند. همکاری با کارگردانانی چون کیانوش عیاری، کیومرث پوراحمد و رسول صدرعاملی، بخشی از مسیر حرفه‌ای او را شکل داده است. در بررسی زندگینامه داریوش عیاری باید میان اطلاعات ثبت‌شده درباره آثار و اطلاعات محدود درباره زندگی شخصی او تفاوت قائل شد. جزئیات تحصیلات، وضعیت تأهل، تاریخ دقیق تولد و جوایز فردی او در منابع بررسی‌شده به‌طور کامل تأیید نشده‌اند. با توجه به کارنامه موجود، شناخت دقیق‌تر جایگاه او در سینمای ایران به مطالعه فیلم‌ها، بررسی شیوه تصویربرداری و دسترسی به منابع مستند بیشتر نیاز دارد.
منابع
- پایگاه منظوم؛ بیوگرافی و فیلم‌شناسی داریوش عیاری — اطلاعات زندگی‌نامه‌ای و فهرست آثار سینمایی.
- پایگاه رخ؛ کارنامه داریوش عیاری — فهرست آثار و نقش‌های ثبت‌شده در تولید فیلم‌ها.
- پایگاه آی‌ام‌وی‌باکس؛ فیلم‌شناسی داریوش عیاری — اطلاعات آثار سینمایی و عوامل تولید.
- سینما ایرانیکا؛ فیلم روز باشکوه — اطلاعات عوامل فیلم و ثبت نام داریوش عیاری در بخش فیلمبرداری.
- سینما ایرانیکا؛ فیلم آن سوی آتش — اطلاعات کارگردانی، نویسندگی و فیلمبرداری.
- سینما ایرانیکا؛ فیلم خواهران غریب — مشخصات فیلم و عوامل اصلی تولید.
- سینما ایرانیکا؛ فیلم دختری با کفش‌های کتانی — اطلاعات فیلم و نقش داریوش عیاری در فیلمبرداری.
